Det har gått litt tid sia det kom glimt frå Zeras verden på bloggen. Så då er det tid for å ta det litt grundig. Zera er blitt ei stor jente på ca. 5,5 kilo - og ho er konstant på jakt etter mat. Så av og til lurar me på om kjøkkenvekta er feil eller det er feil i tabellane, men ho ser nå rimeleg bra ut.
Zera er veldig snill - og passeleg rampete innimellom. På morgonturen er ho lydig som berre det - og kan gå utan band og kjem alltid på tilrop, går tett i beina og litt framfor. Flink på toalettet, alltid tørr om natta og alltid flink om morgonen. Men ut på dagen slurvar ho litt - tissar ein skvett på eit teppe - eller så går det plutseleg opp for oss at ho har gitt eit lite signal, men ingen har oppdaga det.
Ute på plelen er yndlingsplassen. Her ser ho ut over sjøen, her har ho kontroll på naboane og spisser øyrene når nabohunden Balder gøyr. Han er litt skummel, ein stor svær blandingshund som ser ganske labrador ut og er heilt svart.
I juli var Zera på ferie på Dagalifjellet, men det var surt og kaldt og blei kun korte turar i hyttefeltet der me leigde hytte. Oppførte seg eksemplarisk i hytta, og elskar å kjøre bil, så det var ingen problem undervegs.
Oj - kanskje eg skal bli sauehund? Zera er interessert i sauer. Og veldig sosial når ho møter folk. I Bergen vil ho snakka med alle. Men kjem det ei bikkje i band, då er ho ganske reservert. Me prøver jo å få ho på talefot med det som er av terrierar og nymoderne hundar med kort snute og allslags hårfrisyrer. Men som regel vil ho vere i bakgrunnen - men så er ho nysgjerrig og, og etter fem minutt er det kanskje litt gøy å snuse bak på ein hund ho ikkje kjenner....
Ellers er skogen favorittplassen når det er turgåing, etter asfalten set ho seg på baken rett som det er og vil streka, men så snart det er inn på ein skogssti - da er ho først i bandet.
'
